95 woorden
In Memoriam - Zita de Kaninefaat
Gepost door jorrit in Poëzie op 9 februari 2003onze ronde tezamen met volle maan op ons hoofd
jouw lichaam deels van het daglicht beroofd
de kilte der nacht spreekt woorden noch daden
ze fluistert, maar zal ons niet doen versagen
wie weet nog, wie kent nog de paden?
een dier, geen mens, laat zich verjagen
in een pracht der stralen omvat jij de nacht
zo zonder vrees had geen ik nooit verwacht
in het mos een grafschrift, nochtans ongeschreven
liet mij een angstig aanzicht beleven:
voor u een cliché, maar hier ligt onze Piet
ze had niets meer dan dood in ‘t verschiet
