Uw gegevens naar het doorgeefluik
Gepost door jorrit in Columns op 21 January 2007Het is alweer dik een jaar geleden dat de aftapplicht bij de internetaanbieders werd ingevoerd. XS4ALL stond toen op zijn achterste benen en de inmiddels ter ziele gegaande burgerrechtenorganisatie Bits of Freedom dreigde met acties. Desondanks voldoen de meeste internetaanbieders nu aan deze verplichting en hoewel de problemen die XS4ALL voorzag destijds even waar waren als nu, lijkt niemand meer te klagen.
Justitie ziet zichzelf echter geconfronteerd met een nieuw probleem, want: bij wie moeten zij nu aftappen? Of Samir A. nu via 12move of via Wanadoo naar bommenreceptuur googlet is niet bekend.
En zo werd relatief in stilte het CIOT in het leven geroepen. Het Centraal Informatiepunt Onderzoek Telecommunicatie (CIOT) voert het ‘Besluit verstrekking gegevens telecommunicatie’ uit. “Volgens dit besluit zijn aanbieders van telecommunicatie- en internetdiensten verplicht informatie over hun klanten beschikbaar te stellen in het kader van onderzoek”, aldus de website van het CIOT.
En dan hebben ze het niet over een halfjaarlijks klanttevredenheidsonderzoek. Wat het CIOT van internetaanbieders verwacht is een compleet klantenbestand met NAW-gegevens, e-mailadressen, telefoonnummers en IP-adressen. Internetaanbieders zullen ervoor moeten zorgen dat de laatste versie van dit bestand iedere 24 uur naar het CIOT wordt verstuurd. Wat er daarna met de gegevens zal gebeuren is niet bekend.
“Het CIOT fungeert als een ‘doorgeefluik’ tussen diensten die informatie nodig hebben en de telecom- en internetaanbieders die deze informatie kunnen bieden. Daarmee leveren de aanbieders via het CIOT hun bijdrage aan een rechtvaardige en veilige samenleving”, meldt hun brochure.
Uiteindelijk is het maar de vraag of het tot een rechtvaardige en veilige samenleving zal leiden. Er zijn genoeg manieren over om anoniem te communiceren (prepaidtelefoons, internetdiensten die verkeer anonimiseren, een ouderwetse brief) en dit moet afgewogen worden met de kosten die gepaard gaan met het opzetten van een landelijk systeem als CIOT. Het is de burger die hiervoor de rekening mag betalen.
Misschien doet de regering er daarom verstandiger aan om dit soort angstbesluitvorming te heroverwegen. Simpelweg omdat het ene besluit bestaat, is daarmee niet het volgende besluit gerechtvaardigd.
