Op ons hoofd
Toen ik onlangs door een van de andere sexe werd benaderd en volmondig op de wang werd gezoend, waarbij een voelbare plakkaat slijm werd achtergelaten, bedacht ik dat de schepping van de mens andersom is verlopen dan wordt beweerd. God begon bij ons hoofd, omdat het hoofd het centrum van ons zijn is. Daarna schiep hij de armen, zodat wij in staat zijn om ons te beschermen tegen gevaren van buitenaf (zoals een onverwachtse, kleffe zoen op een onverhoed moment door een onverhoopte dame). De borst werd het verbindingsstuk voor de armen en kon tevens gebruikt worden voor een bloedcirculatiesysteem, een ademhaling en een verteringsstelsel. Om ons gestalte te geven creëerde God de benen en voorzag ze met voeten om kwaadwillenden met een lucht van riekend tenenkaas te verjagen. We horen dus op ons hoofd door het leven te gaan!
Als ik dit plan zou doorzetten, kunnen vrouwen voortaan mijn voeten kussen, mijn jongeheer schudden (in plaats van mijn hand) en mij complimenteren met mijn slanke kuiten. Betasten is er echter niet meer bij, omdat mijn armen mijn hoofd moeten stutten en borsten vanonder bekeken lang niet zo interessant zijn. Ik zal vereenzamen; een goed gesprek houdt in dat ik een avondje tegen haar hoge hakken mag ouwehoeren.
Het zal pas een succes worden als zij ook de ommezwaai maakt en wij samen met rood aangelopen koppen door de stad kunnen banjeren op zoek naar medestanders, die bereid zijn de volgende stap in de evolutie te maken.